Η νύχτα έφερε το τέλος της ημέρας.
Άλλος ένας δρόμος έφτασε στο πέρας.
Άλλη μια μέρα δίχως σκοπό.
Ο κατήφορος δεν έχει τελειωμό.
Το σώμα ξεκούραση αναζητεί.
Το πνεύμα πρέπει να εκτελεί.
Το κρεββάτι ο προορισμός.
Ο ύπνος όμως φαντάζει εχθρός.
Τα όνειρα σαν σκόνη σκορπίσαν.
Οι εφιάλτες όλοι γυρίσαν.
Δεν το αντέχω άλλο αυτό.
Την γαλήνη πού θα βρω?
Τα μάτια κλείνουν σαν χαθώ.
Στον μαύρο δρόμο αυτόν εδώ .
Τίποτα δεν χώρα από τον κόσμο αυτόν.
Την πύλη αυτή σαν διαβώ.
Ο ήχος του κλαδιού στο τζάμι ξαφνικά.
Ο πρώτος που ακούγεται ξανά.
Η πόρτα σιγά σιγά ανοίγει.
Η φρίκη πάλι αρχίζει.
Αργά τα βήματα κοντεύουν τη κλίνη.
Ο επισκέπτης ήρθε την ώρα εκείνη.
Τυπικός όπως πάντα σαν ρολόι.
Φέρει μαζί του της παράνοιας το κομβόι.
Τη θέση του στο κρεββάτι τη γνωρίζει.
Τους κανόνες αυτός τους ορίζει.
Φέρνει μαζί του πάντα δώρα.
Ένα κουτί σαν της Πανδώρας.
Φόβος,αγωνία και ρίγη.
Το σώμα μου το κατακλύζει.
Το βάρος του αισθάνομαι ξανά.
Την ανάσα του νιώθω αληθινά.
Αν είσαι στοιχειό φοβερό.
Πέτυχες το σκοπό αυτόν.
Να με κάνεις να τρομάξω.
Να θέλω να ουρλιάξω.
Αν είσαι μια ακόμη θλιμμένη ψυχή.
Κόπιασε να κάτσουμε μαζί.
Θα με νιώσεις καλύτερα εσύ.
Μέσα στις θλίψης τη γιορτή.
Αν είσαι φύλακας άγγελος.
Πες μου τη λύση.
Αφού πρώτα μου εξηγήσεις.
Γιατί με άφησες στη λήθη.
Αν είσαι δαίμονας σκοτεινός.
Τότε πάρε με από εδώ.
Τη κόλαση τη γνωρίζω καλά.
Τη νιώθω μέσα μου βαθιά.
Στοιχειό τρομερό ή ψυχή θλιμμένη.
Φύλακας άγγελος ή όχι.
Δαίμονας σκοτεινός της κόλασης μετόχι.
Πες μου απλά πόσο απομένει.
Πόσο είναι το χρέος μου αυτό.
Ο πόνος δεν έχει σταματημό.
Πόσο θα πληρώνω τα λάθη μου ακριβά.
Σε παρακαλώ κάνε ότι κάνεις, πριν είναι αργά.
Του νου μου χάνονται τα λογικά.
Οι σκέψεις και τα συναισθήματα, κείτονται νεκρά.
Άλλο ένα βράδυ δε θα αντέξω εδώ.
Ξημέρωμα έρχεται μαρτυρικό.
Μη φεύγεις ξανά.
Της μαύρης μου ψυχής συντροφιά.
Σε παρακαλώ αληθινά.
Με δάκρυα μέσα από τη καρδιά.
Με χάπια και συνταγές.
Θα προσπαθήσουν το προφανές.
Να σε διώξουν μακρυά μου.
Να ερημώσουν τα όνειρα μου.
Δε τους αντέχω άλλο πια.
Έλα και πάρε με μακρυά.
Σε μέρη σκοτεινά.
Σε λιβάδια αδειανά.
Στης θλίψης τον παράδεισο.
Στης λήθης την άβυσσο.
Στου πόνου τον γιατρό.
Στον δρόμο αυτόν το σκοτεινό.
Να φύγω μαζί σου μακρυά.
Στο υπόσχομαι δε θα σε ενοχλήσω άλλο πια.
Είμαι δειλός και ανίκανος μονάχος.
Στο ζητώ από της καρδιάς μου το βάθος.
Να είναι σαν να μην υπήρξα ποτέ.
Κλάμα,πόνος και συμφορές.
Χαμένα όνειρα και πάθη.
Πλήρωσα αρκετά τα δικά μου λάθη.
Να αφήσω τα πάντα πίσω.
Τίποτα δε θα ζητήσω.
Τίποτα δε θα τους καταλογίσω.
Στη πλάνη τους θα τους αφήσω.
Οι λέξεις τους φωτιά στα σωθικά.
Οι πράξεις τους μαχαιριά στη καρδιά.
Οι συμβουλές τους σπίρτο στη φωτιά.
Μα στο τέλος όλα μάταια αυτά.
Να φύγω, κανέναν να μη χαιρετήσω.
Τίποτα από αυτά να μην αναζητήσω.
Στης ανυπαρξίας το ταξίδι.
Υπήρξα και εγώ ένα παιχνίδι.
Δώσε μου τη χαριστική βολή.
Θα σου χρωστώ ευγνωμοσύνη παντοτινή.
Κάνε αυτό που δε μπορώ.
Να βάλω ένα τέλος στο μαρτύριο αυτό.
Η εικόνα δημιουργήθηκε από το AI του DeviantArt.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου